الیاف بلندتر توسط سیکلون های اولیه جمع آوری می شود و سپس الیاف کوتاه تر پس از سرند شدن ، مواد فیبرسازی شده توسط فایبرایزردریک تا چند مرحله به دست آمده و این الیاف هم توسط سیکلون های بعدی جمع آوری می شود . در هر مرحله پس از سرند کردن جدایش الیاف از سنگ بوسیله مکش هوا صورت می گیرد و سپس الیاف توسط سیکلون جمع آوری می شود . بدین ترتیب الیاف با طول و درجات مختلف به دست می آید .


شکل شماره 8 فلوشیت ساده ای از کانه آرایی کریزوتیل در کبک کانادا را نشان می دهد .همانطور که در شکل مشخص است سنگ معدن پس از مراحل سنگ شکنی و سرند کردن ، مواد توسط هوا خشک و الیاف آن جدا می شود. سپس برای جدایش هر چه بیشتر ناخالصی ها و خرده سنگهای همراه الیاف ، مواد فیبرسازی شده و در نهایت به درجات مختلف بسته بندی می شود همانطور که در شکل نشان داده شده در این کارخانه آزبست گروههای 3 تا 7 تولید می شود .
سنگ توسط سنگ شکن اولیه به ابعاد 2/0 متر خرد می شود و عمل خرد شدن توسط سنگ شکن های ثانویه ادامه پیدا می کند تا ابعاد آن به 19 تا 16 میلیمتر برسد . الیاف حاصل از خردایش توسط مکش هوا از سنگ میزبان جدا و به مراحل بعد فرستاده می شود و مواد زائد به محل باطله ها فرستاده می شود .
از آسیاهای میله ای و چکشی و غیره برای خردایش بیشتر استفاده می شود و این خردایش باعث می شود الیاف آزبست از سنگ میزبان جدا شود . اگر آزبست به شکل الیاف عرضی در داخل رگه باشد به زحمت جدا می شود و باید خردایش بیشتری بر روی آن صورت گیرد .
پس از خردایش و دانه بندی توسط سرند نوبت به آسیا کردن مواد می رسد . تغلیظ و پرعیارسازی یکی از مراحل مهم در آسیای آزبست ها به خصوص در انواع کم عیار می باشد . معمولا در مراحل سنگ شکن اولیه و ثانویه و سرندکردن 40 درصد از ماده معدنی هدر می رود . بنابراین بیشتر تولید کنندگان برای بالا بردن عیار از جدا کننده های مغناطیسی استفاده می کنند . هر چند که عیار تمام آزبست هارا نمی توان با این روش بالا برد .در آسیاها الیاف آزبست با هر عیاری مطابق به کیفیت آنها به ذرات ریزتر تبدیل می شوند . سپس توسط سرندهای گردان و لرزان و غربال های سیمی میله ای طی چند مرحله طبقه بندی می شوند . مواد خرد شده همراه با الیاف آزبست قبل از مرحله مکش با هوا ،‌معمولا سرند میشوند و بدین صورت قسمتی از باطله همراه با الیاف جدا می شود .
مکش الیاف بوسیله دستگاههای مکنده انجام می شود و عامل اصلی در جدا کردن الیاف از سنگ میزبان محسوب می شود . مرحله بعد ، خشک کردن کانه می باشد . خشک کن ها سه نوع می باشند : خشک کن عمودی ، خشک کن چرخشی و خشک کن یا بستر سیالی . معمولا هنگام خشک کردن توسط برجهای خشک کننده عمودی و یا خشک کننده با بستر سیالی نسبت به خشک کن چرخه ای آسیب کمتری به آزبست وارد می شود . مواد قبل از اینکه وارد خشک کن ها شوند توسط آسیای تر تا 38 میلیمتر خرد میشوند و بعد از سرند عبور کرده و وارد خشک کن ها می شوند .
جدا کننده ها با بستر سیالی دارای ظرفیت داریا 20 تن در ساعت می باشند و برای موادی به ابعاد زیر 3 میلیمتر استفاده می شوند . این جدا کننده ها از یک قسمت که در جای خود مرتعش می شود ، تشکیل می شود . مواد اولیه از مجرای واقع در قسمت فوقانی جدا کننده و هوا با فشار زیاد (‌هوای مایع) از قسمت پایین وارد جدا کننده می شود . وجود هوا و ارتعاش در قسمت سیالی باعث می شود که الیاف آزبست که سبکتر هستند در قسمت فوقانی بستر سیال و مواد باطله که سنگین تر هستند در قسمت پایین سیال قرار می گیرد . یک قسمت مارپیچی واقع در مجرای میانی این جدا کننده باعث هدایت این بستر به قسمت دیگر می شود و بدین ترتیب الیاف آزبست از باطله جدا می گردد . در انتهای برج خشک کن که گازهای گرم وارد برج می شود ممکن است این گازها دارای ذرات الیاف آزبست باشد که باعث آلودگی محیط می شود . برای جلوگیری از آن مقداری از گازهای داغ را که در قسمت بالای برجهای خشک کن عمودی قرار دارد به طرف پایین برج فرستاده می شود در نتیجه مواد همراه آن هم به طرف پایین می رود . در اینگونه خشک کن ها ،گازهای موجود در میانه برج بر اثر فشار هوا به قسمت بالای برج هدایت می شود سپس عملیات فوق بر روی آن انجام می شود .
زمانی که کانه از خشک کن خارج می شود هوای خنک به آن دمیده می شود تا رطوبت باقیمانده کانه را بگیرد . هوای خارج شده در این مرحله در بیشتر گرمکن های برج خشک کن استفاده می گردد .
زمانی که تولید محصول نرم و کرکی مد نظر باشد ، براساس طول الیاف و درجه کرکی شدن از دستگاههای مخصوص فرآوری از قبیل سرندهای مخصوص ، آسیاب چکش با سرعت زیاد و دستگاه میکرونیزه و انواع ماشین آلات فوق مورد نیاز می باشد . این نوع فرآوری باعث تولید الیاف کوتاه تر می شود . در موقع آسیا کردن از هوای زیادی استفاده می شود . این هوا باعث جدا شدن الیاف از سنگ می شود . میانگین مصرف هوا در آسیاهای کانادا 7 تا 14 متر مکعب برای هر تن می باشد . برای آسیاهایی با ظرفیت 5000 تن در روز 236 تا 378 متر مکعب هوا مورد نیاز است .
برای گرفتن گرد و غبار هوای خارج شده از خشک کن ها فیلترهای مخصوصی بکار گرفته می شوند ،‌که گرد و غبار را گرفته و باعث پاکیزگی هوای کارخانه می شود . وجود انبار فرآوری در بین خشک کن و آسیاهای اصلی برای اطمینان از تهیه مواد همگن امری ضروری می باشد . مواد در زمان انبار شدن تا یک درصد رطوبت خود را از دست می دهند .
قطعات ریزی که حاوی الیاف آزبست می باشند از الک های مخصوصی عبور داده می شوند و سپس بوسیله جریان هوا از دیگر قطعات ریز جدا می شوند . بعد توسط مکننده های چرخشی جدا می گردند . محصولی که در این مرحله بدست می آید را می توان کنسانتره دانست که حاوی مقداری از ذرات سنگ میزبان می باشد که باید بیشتر فرآوری گردد .
در مرحله بعد کنسانتره توسط غربالهای سیمی و الکلهای مخصوص ، گرد و غبار زدایی می شود . در این غربالها با استفاده از خاصیت ثقلی و فشار هوا در دستگاههای جدا کننده عمل جدایش صورت می گیرد و الیاف آزبست در اندازه های طولی استاندارد از دیگر مواد جدا می گردد .

- فرآوری آزبست با استفاده از روش مغناطیسی :
با استفاده از روش مغناطیسی می توان درصد بازیابی الیاف رابالا برد . با این روش مقدار اعظم الیاف در قسمت مغناطیسی قرار می گیرد و قسمت غیر مغناطیسی که دارای مقدار کمی الیاف می باشد از خط تولید خارج می شود . در ضمن این جدا کننده ها درصد بازیابی الیاف را از باطله هایی که بعد از سرند کردن و گرفتن الیاف بوسیله مکش هوا بدست می آید را افزایش می دهد . هر چه شدت میدان مغناطیسی بیشتر باشد درصد بازیافت الیاف آزبست هم بیشتر می شود .آزمایشات نشان می دهد که وقتی شدت میدان مغناطیسی بالا حدود 6/1 تسلا باشد جدایش بیش از 90 درصد و اگر شدت میدان مغناطیسی کم معادل 2/0 تسلا باشد جدایش الیاف حدود 70 درصد خواهد بود .